Sorry voor de vertraging, ondertussen zijn we al weer terug in ons koude landje, maar natuurlijk heb je nog recht op het vervolg van onze avontuurtjes down-under. Blijf zeker nog af en toe deze site checkken want ook onze filmpjes komen er nog aan! Dit zal waarschijnlijk wel nog een 2 weekjes duren.

Toen we in Launceston aankwamen, moesten we eventjes wachten op Laura eer ze thuiskwam van haar werk. Na anderhalf uur wachten namen we onze intrek in haar huis. Vanaf de 1ste avond in Launnie (Launceston) was het feesten geblazen. We ontmoeten James, Richard en de 2 Nick’s die voor het gemak elk een bijnaam hadden “sid” en “Jonesy”. Het werd een leuke avond waarin veel alcohol geconsumeerd werd. Zowaar zelfs Hoegaarden.

Overdag hielden we ons wat gedeist zodat we onze batterijen konden herladen voor de volgende avond. Na wat wiien en zwemmen “at the gorge” waren we er weer klaar voor. 1st werd er gepokerd en vervolgens doken we weer de nacht in. Op onze 3de dag besloot Laura ons samen met James en Richard mee te nemen naar de Tamar valley waar al de bekende/betere wijnen van Tasmanie verzameld zijn. Het werd een dagje vol wijn proeven, we bezochten zelfs “Pipers and Brooks”, een Belgisch bedrijf, en plezier alvorens we onze trip afsloten stopten we nog snel even bij “Batman bridge”. Die avond hielden we BBQ bij Laura haar thuis afgesloten met een spelletje singstar, dikke fun verzekerd!!!

Op onze laatste avond in Launnie hadden we weer een Barby, dit keer bij Richard en James. Vervolgens was het tijd om afscheid te nemen van iedereen, de volgende morgen zouden we namelijk naar Deloraine trekken.

Deloraine is een klein stadje ongeveer in het midden van Tasmanië. Na een namiddagje bij Doreen, een babbelzieke, schat van een vrouw namen we uiteindelijk onze intrek bij Annette Viney. Joris had hier op uitwisseling ook enkele maanden doorgebracht. Die avond werden we al direct verwacht op de vergadering van de plaatselijke rotary-club. Joris moest hier tijdens zijn uitwisseling elke week op aanwezig zijn. De mensen waren zeer vriendelijk en de meesten herkenden Joris zelfs nog. Na het eten en Joris zijn speech werd er nog een lezing gegeven en uiteindelijk viel de avond, tijd om te gaan slapen.

De volgende dag was het snikheet in Deloraine, Joris ging de stad in en ons Hanske bleef thuis. Doreen had toegestemd om met ons de volgende dag naar een wildlifepark in de buurt te gaan. We knuffelden er een wombat, zagen slapende koala’s (hoe kan het ook anders) en stonden oog in oog met Tasmaanse duivels. Op weg naar het park waren we nog eventjes gestopt bij een honingboerderij uitgebaat door Nederlanders ( je vindt ze ook overal). Je kon er proeven van honing in alle mogelijke smaken van chilli-honing tot honing met lavendel, …

Vervolgens was het tijd om door te reizen naar Weegena, naar Royce en Jane. 3 dagen op een ranch met een prachtig/adembenemend uitzicht.  

Zo nu zijn jullie weer eventjes zoet.

GrtZ from down-under Joris en Hans

Zoals jullie waarschijnlijk wel weten zit ons 2de weekje hier down-under er ondertussen op daarom geef ik jullie graag een verslag van de 2de week.

Onze vlucht van Sydney naar Hobart duurde ongeveer 1u50. We werden bij onze aankomst al direct opgewacht door Jacqui en haar verloofde Mark. Voor Joris was het een hartelijk weerzien met Jacqui en aangename kennismaking met Mark, ik leerde beiden maar net kennen met een welgemeende “nice to meet you”. Aangekomen bij hun huisje in Kingston, een dorpje net buiten Hobart, namen we onze intrek in de logeerkamer. Vervolgens vroegen Jacqui en Mark ons of we honger hadden, er was namelijk het taste festival in Hobart, honger of niet een festival met eten klinkt mij altijd goed in de oren. Er waren allemaal kraampjes met eten en drinken, van Tasmaanse specialiteiten tot Europese gerechten en desserts. Ze hadden er zelfs Nederlandse poffertjes en Belgische chocolade.

Vervolgens hadden we een welverdiende nachtrust. Want de volgende morgen moesten we alweer vroeg uit de veren, er stond namelijk een bezoek aan Port Arthur op het programma. Port Arthur is een gevangenis van enkele eeuwen geleden waar veel gruwelijkheden hebben plaatsgevonden. De gevangenen maakten er vanalles, van nagels tot boten. De gevangenis en de huizen van personeel, … werden eind jaren 60 grotendeels verwoest door een brand, tot dan was de gevangenis nog altijd in gebruik, niet meer als gevangenis, maar als school, concerthal,… We namen een kijkje in de gebouwen en de cellen alvorens we ons op een cruise waagden rond Port Arthur, we vaarden onder andere langs isle of death of voor de pirates of the caribbean-fans isla de muerta. Een klein eilandje waarop meer dan 1000 mensen zijn begraven, al de gevangenen die ooit gestorven zijn in de gevangenis  met andere woorden. Voor het donker besloten we toch maar terug te keren naar huis, het zou namelijk spoken in Port Arthur. De volgende dag lastten we een rustdag in, Jacqui en Mark moesten werken en ik en Joris luierden de ganse dag wat rond in huis en keken naar het Cricket. Na de rustdag waren onze batterijen weer opgeladen en zijn we een kijkje gaan nemen in het centrum van Hobart, de hoofdstad van Tasmania. Een rustige stad met een gezellige uitstraling.

Na een mojito-party bij Jacqui en Mark savonds verlieten we Hobart de volgende morgen en reisden we per bus richting Bicheno. Bicheno een klein nog rustiger dorpje aan de kust met amper 700 inwoners. We lunchten er op het terrasje van een Frans cafeetje. Nadat we onze fish and chips verorberd hadden gingen we op zoek naar onze verblijfplaats, wat uiteindelijk heel simpel bleek in het kleine dorpje. We ontmoeten er Hailey, Glenn, Kate, Tim, Kelly, Dave en even later ook nog Tom en Laura. Laura was ooit een jaar in Belgie geweest op uitwisseling en zo kende Joris haar. We gingen direct naar het strand waar een duik namen in het koude water en waar we William ontmoeten, een snugger jongetje van amper 5 jaar. Hij begon zomaar tegen mij te praten en voor ik het wist was ik samen met hem aan het vechten tegen de golven. Het duurde niet lang voordat Joris mee kwam doen. Na een paar uurtjes ravotten in het water en bakken in de zon gingen we trug naar onze “shack”. Na het eten gingen we voetballen en cricket spelen in het park totdat we allemaal stikkapot waren. Maar alsof dat nog niet vermoeiend genoeg was werd de avond ingezet met leuke drinkspelletjes en veranderde hij uiteindelijk in een nog leuker feestje. De volgende dag besloten ik en Joris om onze vermoeidheid uit ons lichaam te wandelen. Laura en Tom brachten ons naar het nationaal park van Freychinet, waar enkele mooi baaien en stranden liggen. Wij besloten een wandeling van 1,5 u te doen naar Wineglass bay, onlangs verkozen tot een van de mooiste stranden ter wereld. Er kwam een beetje klimwerk en natuurlijk ook wat afdalen bij te pas maar het was allemaal de moeite waard toen we aankwamen op het strand. Een bounty-reclame is er niks tegen, prachtig wit zand, stralend in de zon, omringd door bergen, bomen en rotsen en water met een helderblauwe kleur waardoor je de bodem kan zien. En alsof dat nog niet genoeg was liepen er wilde walibi’s rond die je zomaar kon aaien. Kortom het was gewoon prachtig. Als je ooit naar Australie gaat vergeet dan zeker Wineglass bay niet. S’ morgens namen we afscheid van iedereen behalve Tom en Laura, zij moesten dezelfde richting uit als ons en besloten ons een lift te geven. Dus daar gingen we dan op naar Launceston. 

Zo mensjes, gisteren hebben we onze vriendinnen in Sydney en de stad zelf verlaten rond 14u15 plaatselijke tijd, en werden we hartelijk onthaald in Hobart door Jacqui en Mark. Daarom vonden wij het wel eens tijd om een kort verslagske  op te maken van onze reis tot nu toe.

We zijn dus aangekomen in Sydney op maandag 29 december rond 20u30 plaatselijke tijd, op de luchthaven namen we direct contact op met de meiden waarbij we onze 1ste dagen in Australia zouden doorbrengen. Vervolgens namen we de trein naar Central station, vanwaaruit we dan weer verder moesten met de bus tot aan Catherine street. Het was hier waar we het 1st kennis maakte met de alombekende Australische vriendelijkheid, we wisten niet welke bus we moesten nemen dus liepen we een beetje rond als een kip zonder kop om te kijken naar de tijdstabellen in de hoop dat we zo iets wijzer zouden worden. Al snel vroeg een Australische meid of alles in orde was en of ze ons kon helpen. Wat ze uiteindelijk ook gedaan heeft, we bedankten haar en daar was de 1ste: No worries. Uiteindelijk om 23u plaatselijke tijd kwamen we dan aan bij het huisje. Je kon het vanbinnen een beetje vergelijken met een studentenkot, alleen een van de erge soort, als je denkt dat meisjes netjes zijn moet je er maar eens een kijkje gaan nemen lol. Ons 1ste adres in Australia was 29 Westmoreland, Glebe, Sydney.

Ons 1ste dagje in Sydney begonnen we goed met een engels ontbijt, vervolgens wandelden  we via het broadway shopping centre en George street naar Darling Harbour, waar we het Imax theatre bzeochten met het grootste bioscoopscherm ter wereld. Vervolgens wandelden we nog een beetje verder tot aan Circular Quey waar we onze 1ste glimpjes opvingen van het Sydney opera house en de Darling harbour bridge en dit bij zonsondergang wat een adembenemd uitzicht opleverde. Die 1ste dag viel het Hans al direct op hoeveel schoon volk er wel niet rond loopt in Sydney en zelfs nu in Hobart is dit niet anders lol. Na een zware en vermoeiende dag kropen we snel ons bedje in. De volgende dag gingen we met de meiden en een paar vrienden naar het strand genaamd Balmoral beach op ongeveer een kwartiertje van het centrum van Sydney. Lekker genieten van het zonnetje op 31 december bij een temperatuur van, jawel, 31 graden. We hielden ons bezig met zwemmen, zonnen en hoe kon het ook anders een potje cricket.

Rond 17u reden we terug naar huis om ons klaar te maken voor de grote avond, die we goed inzette met een paar drinkspelletjes just to get going.  vervolgens vertrokken we rond 22u30 richting harbour bridge om te gaan genieten van het vuurwerk, de straten waren volledig gevuld met mensen en we hadden al snel door dat we niet daar zouden geraken waar we wilden geraken. Het vuurwerk was toch nog altijd prachtig om zien en de sfeer in de straten maakte veel goed, iedereen was door het dolle heen, we genoten zowat een halfuur van het vuurwerk en toen het gedaan was trokken we direct terug naar huis. Het feestje ging nog eventjes door alvorens we weer onder de wol kropen.

De 1ste januari was al voor de helft aan ons voorbij gegaan alvorens we echt wakker waren. rond de middag hadden we afgeproken met Gabrielle een vriendin van Joris die een paar jaar geleden op uitwisseling in belgie was geweest, met als gevolg dat ze verbazingwekkend goed nederlands sprak. We hadden een leuke namiddag met onder andere de jumpfotookes als gevolg. Om 18u hadden we afgesproken met Karel Segers een belgische filmproducer die in Sydney zijn eigen bedrijfje heeft genaamd Ozzywood. Hij toonde ons vanuit zijn Saab cabrio de beste plekjes voor een prachtig zicht op de skyline van Sydney. Als tegenprestatie trakteerden we hem op een biertje, alleszins we hebben er weer een vriend bij.

De Taronga zoo was onze bestemming de volgende dag een prachtige dierentuin aan de andere kant van de brug met een prachtige habitat voor de dieren die er wonen. Hier zagen we onze 1ste kangaroes, koalas, …

De 3de januari zijn we nog snel een bezoekje gaan brengen aan de sydney tower vanwaaruit we een prachtig zicht hadden over heel sydney. Toen we terug op de begane grond kwamen haasten we ons naar het dichtsbijzijnde trainstation, beetje zoals een metrostation, om de trein te nemen naar de luchthaven. En dan het vliegtuig op richting Hobart waar we nu dus zijn.

Zo nu weet je een beetje wat we hier al allemaal uitgespookt hebben, de volgende lading fotookes van Sydney zullen snel volgen net zoals de 1ste van Tasmanie.

GrtZ aan iedereen en veel bibberplezier daar in Belgie

Hans en Joris

Beste vrienden!

Eerst en vooral willen wij jullie een gelukkige nieuwjaar wensen!

Omdat er velen zijn die graag foto’s willen zien, hebben we besloten om er eens werk van te maken. Bij deze maken we jullie graag jaloers.

Nieuwjaar was best geslaagd. Eerst hadden we een drink feestje ten huize van Madeleine en co. Ze had nog wat vrienden en vriendinnen uitgenodigd om het jaar gezellig in te zetten. Alcohol, muziek, vuurwerk en een leuke bende waren de perfecte ingredienten voor deze fantastische nacht. Om negen uur ’s avonds kregen we al een voorsmaakje te zien van het prachtige vuurwerk aan de Harbour Bridge en het Opera house. Vanuit onze straat hadden we een leuk zicht, en de buren keken mee en hiefen het glas met ons op. Een beetje aangeschoten maar enthousiast gingen we allemaal samen naar beneden naar de stad. Daar begon het al ontzettend druk te worden. Iedereen was in de feeststemming en overal waren er mensen. Het openbaar vervoer had het ontzettend druk. Ongeveer een half uur keken we naar het verbazingwekkende vuurwerk dat ook vanuit de lucht boven de wolkenkrabbers uiteenspatte. Na het vuurwerk zijn we terug met de bus naar ons huis gegaan. De meesten waren al terug en sommigen kwamen iets later.

Het was een nieuwjaar om nooit te vergeten!

Groeten Joris en Hans

Hellow mensjes,

We zijn er eindelijk geraakt, na een zeer lange en vermoeiende reis hebben ik en Joris onze 1ste voetstappen op Australische bodem gezet, het is hier nu 20u50 plaatselijke tijd, bij juliie zal het ergens in de voormiddag zijn.

Op de luchthavens hebben we jammer genoeg ni teveel kunnen filmen, wamt dat mocht blijkbaar niet altijd, behalve dan in Singapore daar deden ze er helemaal niet moeilijk om.

De vlucht zelf was zeer vermoeiend, een leuke Duitser leren kennen (Goetz) veel film gekeken en proberen te slapen, Joris is daar redelijk goed in gelukt, ons Hanske iets minder. Maar goed dat ze mij (Hans) niet voor een druggebruiker (wallen) aanzagen bij de douane. De Australian Bordercontrol viel dus heel goed mee, zonder problemen door geraakt. Nu zijn we op weg naar ons 1ste verblijfplaats in Sydney het huisje van Madeleine.

GrtZ Hanzie and Joris

De laatste avond van dit jaar in ons kleine belgenlandje nadert, deze nacht om 4u is het zover, dan begint onze lange reis naar de andere kant van de wereld. Gisteravond nog een emotionele laatste avond gehad, afscheid van klanten en collega’s hoewel afscheid? Ik zie ze nog zeker terug, en het zijn ook geen klanten en collega’s meer maar eerder vrienden.  En natuurlijk op het einde voor de laatste keer de deur van “de croon” achter mij gesloten.

Voor de rest beginnen de zenuwen nu toch wel op te spelen, het besef is er dat het nu niet lang meer duurt. EINDELIJK.  

GrtZ Hanzie

Jaja mensen het vertrek nadert, nog 6 daagjes en het is zover.

Eerst nog enkele dagen werken in “de croon”, nog snel wat extra centjes verdienen, altijd welkom.

Gisteren heb ik me geamuseerd met inpakken, op een kwartiertje was het eigenlijk al gefixt. Vervolgens snel eventjes de rugzak op men rug gegooid. Op het 1ste gevoel valt het gewicht zeer goed mee, kdenk dat ik ver onder de toegestane 28kg zit, maar toch maar eventjes wegen voor vertrek, je weet maar nooit hoe sterk ik ineens geworden ben lol.

Ondertussen ook nog wat telefoontjes gepleegd naar Australie, alles beetje regelen qua verblijf enzo. Zo onder andere een kwartier met Joris zijn pleegvader Roys aan de lijn gehangen, ja der gaat ginds nog wat afgebabbeld worden met die kerel dat heb ik al gemerkt. Het was leuk om zo eventjes met iemand aan de lijn te hangen die aan de andere kant van de wereld zit, nog wel al eens meegemaakt met Erwin (Nieuw-Zeeland), maar goed.

De mensen klinken alleszins zeer vriendelijk en gastvrij, overal zijn we welkom en kunnen we blijven zolang we willen dus dat is al zeker en vast een opsteker.

GrtZ Hanzie

Hellow iedereen, zoals de meesten van jullie al weten vertrek ik 28 december samen met Joris (Bollen) voor een maand naar AUSTRALIE . De rugzak stond al een tijdje klaar, hetgeen wat er in moet voor een deel ook. Vandaag (13/12/08) begint het inpakken!!!

Het duurt zo lang eer het vertrek daar is, jammer genoeg gaat het avontuur ietsje sneller voorbij zijn, gevoelsmatig dan toch:D

Wij (Joris en ik) hopen jullie tijdens ons reisje via deze site regelmatig op de hoogte te houden van onze avonturen Down-under door regelmatig eens te bloggen en fotootjes achter te laten.

GrtZ Hanzie